Կնոջ դերը միջնադաորւմ

Միջնադարում որպես հասարակական-արտադրական միավոր գերիշխում էր նահապետական գերդաստանի ձևը, ուր ժառանգական իրավունքի նույնպես գերիշխող օրենքով՝ գերդաստանի ավագը գտնվում էր ղեկավարի դերում, իսկ կրտսեր անդամները՝ տղամարդ թե կին, հավասարապես ենթարկվում էին տան ավագի իշխանությանը։

Ինչպես միջնադարյան հայ դատաստանագրքերում, այնպես էլ նրանց հոդվածների կիրառման վերաբերյալ արխիվային և այլ օժանդակ աղբյուրներում իրավական ոչ մի սահմանափակում չկա կանանց վերաբերյալ, ընդհակառակը՝ ինչպես դատարանի առաջ, այնպես էլ հասարակական գործունեության բոլոր բնագավառներում կինը հանդես է գալիս որպես լիիրավ քաղաքացի։ Բացառություն են կազմում այն բնագավառները (զինվորական, վարչաքաղաքական և այլն), որոնց կատարումը միջնադարի անապահով դրության, կանանց ֆիզիկական առանձնահատկության և ընտանիքի ու երեխաների հոգսի պատճառով վեր էին կնոջ ուժից։

Հայ կինն օրենքով հավասար մասնաբաժին է ունեցել ինչպես հայրենական տան ընդհանուր, այնպես էլ ամուսնությամբ առաջացած նոր ընտանիքի ունեցվածքից․ տնտեսական այդ անկախությունը ապահովել է նրան տղամարդուն հավասար իրավական վիճակ։

Սովորութական և ժառանգական գերիշխող իրավունքով կնոջ տնտեսական շահերի պաշտպանությունը դրված է եղել ընտանիքի մայր անդամների վրա, իսկ Մխիթար Գոշը դրան ավելացրել է նաև այրի կնոջ նկատմամբ դատարանի պաշտպանությունը։

Մարդկանց ո՞ր տեսակն է Նապաստակը

Ես նապաստակին նմանեցնում եմ փակ մարդկանց, քանի որ նա չուներ շրջապատ, ամեն ինչից խուսափում էր և շփվում էր միայն իր նմանի հետ։ Նաև նմանեցնում եմ մարդկանց վախկոտ, բայց ինքնավստահ մարդկանց։ Նապաստակը վախկոտ էր շատ, բայց միևնույն ժամանակ նա ուրիշներին քննադատելուց հետ չէր մնում։ Քիթը մտցնում էր իրեն չվերաբերող գործերի մեջ։ Այդպիսի մարդիկ ուրիշներին քննադատելով փորձում են ցույց տալ, որ բարձր են մնացածից, բայց իրականում շատ պարզ երևում է նրանց վախը։

Վիլյամ Սարոյան

Բան ունեմ ասելու

Անկեղծ ասած ինձ պատմվածքը դուր չեկավ։ Ճիշտ է այն շատ բան է սովորեցնում։ Սովորեցնում է ճիշտ կայացնել որոշումնել, ցանկանալ այն ինչ հնարավորությունների մեջ է, անել այն ինչ կրկին հնարավորությունների մեջ է։ Սակայն իմ կարծիքով պատմվածքում ամեն ինչ շատ պարզ էր և բացի այդ այն անհետաքրքիր էր։ Միտքը հասարակ էր, և ինձ հատկապես դուր չեկավ պատմվածքի վերջին երկար խոսքը։ Այն գրված էր չափից դուրս մանր, խառն ու պարզ իմաստային։ Իմ կարծիքով պատմվածքը մանուկների համար է, քանի որ իմ տարիքում ինձ չհետաքրքրեց։

Խառը խնդիրներ և հանելուկներ

  1. Ի՞նչ ես տեսնում նկարում

111

Պատ․՝ տղամարդու դեմք։

2.  Imagine a big, dark room.  Imagine you are in it.  How do you get out?

Պատ․՝ կդադարեմ պատկերացնել։

3. You can catch, but cannot throw? what is that?

Պատ․՝ հարբուխ։

4. Քանի՞ երկնիշ թիվ կա, որոնց տասնյակների նիշը փոքր է միավորներից:

5124

Պատ․՝ 36:

5. Կարո՞ղ ես գտնել այն ամենամեծ եռանիշ թիվը որի քառակուսին փոքր է 500 000 —ից և ստացված թվի թվանշանների գումարը հավասար է  43 – ի:

Պատ․՝ 707

6. Երեկոյան ժամը 9 է: Ժամը քանիսը կլինի՞ 23, 999, 997 ժամ հետո:

23,999,997+9=24,000,006

24000006:24=1,000,000 (մն․ 6 ժամ)

Պատ․՝ ժամը 6-ը

7. A couple Adam and Eve are undergoing turmoil in their life so decided to commit suicide. They decided that on the count of three, they both will jump off the building. So they started counting and on the count of three Adam jumped, but Eve stayed and watched Adam drop for 7 seconds and then she saw a parachute open.

11

WHO betrayed who?

Adam betrayed Eva and opposite.

8. It is always coming…  but never arrives.  What is it?

The answer is time.

9.Նկարի մեջ գտիր սխալը

էէէ

Պատ․՝ սխալ է գրված սխալ բառը․ mistake.

10. Ինքդ կազմիր հանելուկ։

Ձեր դուռը թակում են փողը, երջանկությունը և սերը։ Ու՞մ առաջինը ներս կթողնեք։

Փող

Այս տեսակի մարդիկ նյութապաշտ են։ Փոքր ինչ ինքնավստահ։ Սիրում են, երբ ամեն ինչ հստակ է լինում։ Կան իդեալիստի երանգներ։ Նրանց համար սովորաբար առաջին տեղում կարիերան է։ Շատ են տեղ տալիս անիմաստ բաների, չնկատելով դրանք։

Սեր

Շատերն են ընտրում սերը։ Այս տեսակի մարդիկ բարի են, առաջին հերթին իրենց համար իրենց ընտանիքն է։ Բավականին օպտիմիստ են և ամեն ինչ թեթև են տանում։ Նուրբ են և փխրուն։ Չեն վիրավորվում անիմաստ բաներից և մեծ տեղ են տալիս ընտանիքին ու սիրուն։

Երջանկություն

Այս տեսակի մարդիկ ռեալիստ են։ Նրանք հասկանում են, որ եթե լինեն երջանիկ, ապա այսպես, թե այնպես կունենան և փող, և սեր։ Նման մարդիկ ամեն ինչին վերաբերվում են յուրահատուկ կամ տարօրինակ տեսանկյունից։ Նրանք սիրում են լինել հումորով և ակտիվ, բայց, թեթ պետք լինի, կլինեն շատ լուրջ։

ИСТОРИЯ В ИСКУССТВЕ

Сегодня мы провели урок русского языка и истории в Национальной галерее Армении. Во первых нас провели в зал где находились картины Акопа Овнатаняна. Открыл новую страницу в многовековой истории армянского искусства. Являлся самой яркой фигурой из среды тифлисских художников XIX века. Он принадлежал ремесленной династии Нагашей, расписывавших храмы и писавших миниатюры. Акоп Овнатанян стал одним из первых мастеров станкового светского портрета, писал в технике масляной живописи, соединяя реалистическую манеру с утончённостью, свойственной армянской миниатюре.

 

Это слайд-шоу требует JavaScript.

Потом мы зашли во второй зал. Там были картины известного художник-пейзажист который рисовал в основном море. Иван Константинович знаменит в основном своими морскими пейзажами и сражениями, но этим его творчество не ограничивалось. Художник создал серию портретов крымских прибрежных городов, изображал степи Украины, которые наблюдал во время многочисленных поездок из Феодосии в Петербург. Писал картины на библейские и исторические темы. Писал Айвазовский и портреты, но, не считая себя отличным портретистом, художник брался писать лишь близких ему людей. Так были написаны портреты бабушки, родителей, жены и брата Габриэла, градоначальника Феодосии Казначеева, генерала Лорис-Меликова и флотоводца Лазарева.

 

Это слайд-шоу требует JavaScript.

Потом мы вошли в зал где хранятся картины Вардгеса Суренянца. Изучая культуру Востока и Запада, Вардгес Суренянц сумел создать свой  национальный стиль. В армянской живописи он практически становится основоположником исторического жанра. Многие из лучших произведений художника отражают разные эпизоды истории Армении, иллюстрируют сюжеты из древнеармянсой мифологии— «Шамирам у трупа Ара Прекрасного», «Ани, XI век. Выход женщин из церкви», «Возвращение царицы Забел на трон» и др., в которых автор стремился достичь к особой убедительности в воспроизведении окружающей обстановки. Картиной «Покинутая» Суренянц, как считается, впервые ввёл в армянскую живопись последние методы художественного выражения современной ему западной культуры.

 

Это слайд-шоу требует JavaScript.

В четвертом зале были вывешены картины армянских художников морского пейзажа. Все картины были нарисованы по особенному. В некоторых картинах цветы были более яркими, а в некоторых- более темными.

 

Это слайд-шоу требует JavaScript.

И наконец мы увидели картины Мартироса Сарьяна. Творчество Сарьяна сыграло ведущую роль в становлении национальной школы армянской советской живописи. В 1930-х главной темой Сарьяна остаётся природа Армении. Художник также пишет многочисленные портреты и яркие натюрморты. Сарьян работал также как книжный график и как театральный художник. Мартирос Сарьян сыграл важную роль в сохранении церкви Сурб Хач в родном ему Ростове-на-Дону, когда в советские годы встал вопрос о её сносе.

 

Это слайд-шоу требует JavaScript.

Պատիժ, թե՞ Խրախուսանք

Հին դարերում երեխաների տնային աշխատանք տալը պատժի միջոց էր։ Իսկ ներկայիս ժամնականերում գնահատական է պատժի միջոց, չնայած որ ոչ բոլորն են դա հասկանում։ Իրականում պատժելով մենք կարող ենք ոտքի հանել մարդուն, տեղ տալ ավելին անելու, սակայն դա շատ հազվադեպ է հանդիպում։ Պատժելիս հիմանկանում մարդ սկսում է իրեն վատ զգալ և ավելի վատ է սկսում իրեն պահել, ավելի ծուլանալ։ Վատագույն դեպքում կարող է նաև կոտրվել։ Անձամբ իմ փորձից ես կարող եմ ասել, որ օրինակ՝ վատ գնահատականի պատճառով երեխան կարող է կոտրվել և այլևս չսովորել տվյալ առարկան։ Ճիշտ հակառակը՝ խրախուսանքը լավ միջոց է ստիպել մարդուն ավելի աշխատասեր և պատասխանատու լինել։ Իհարկե այս դեքում ևս կարող է մարդ առիթավորվել և ծուլանալ, սակայն դա գալիս է մարդուց և անկախ ամեն ինչից պետք է խրախուսել փոքր քայլերով ու չչափազանցնել։

 

История В Искусстве

Саломея

«Каждый человек видит в Дориане Грее свои собственные грехи. В чем состоят грехи Дориана Грея, не знает никто. Тот, кто находит их, привнес их сам», — отвечал в одном из писем Уайльд, на примере своего персонажа, нового Фауста, еще раз поведавший читателю о том, как губительны подчас бывают человеческие желания.

В 1891 году Оскар Уайльд на французском языке пишет одноактную трагедию «Саломея». Впервые она была опубликована во Франции в 1893 году, а английский перевод — в 1894-м. В то время действовал законодательный запрет постановок с библейскими персонажами. Трактовка Уайльдом библейского сюжета вызвала скандал. Пьеса долгое время находилась под запретом. Та же участь постигла ее и в России. Первое публичное представление трагедии в Великобритании состоялось только лишь в 1931 году.

В основу трагедии Оскара Уайльда легла история иудейской царевны Саломеи, одного из персонажей Нового Завета.

Согласно евангелистам Марку и Матфею, правитель Галилеи и Переи Ирод Антипа состоял в связи с женой своего брата Филиппа — Иродиадой. Пророк Иоанн Креститель публично осуждал подобную связь и называл ее незаконной. Иродиада затаила на него злобу. Вскоре пророка заключают под стражу.

На дне рождении Ирода Антипы дочь Иродиады Саломея исполняет «Танец семи покрывал». Танец так покоряет Ирода, что он в присутствии всех собравшихся обещает подарить ей все, что она пожелает — даже полцарства. И Саломея, по наущению своей матери, желает голову Иоанна Крестителя. Ирода расстраивает желание падчерицы. По Марку, тот был против казни Иоанна, «зная, что он муж праведный и святой». По Матфею же, Антипа и сам «хотел убить его, но боялся народа, потому что его почитали за пророка».

Ирод Антипа дал обещание в присутствии большого количества людей, а потому не смог взять свое слово обратно. Он отправляет палача и приказывает принести голову Иоанна. Вскоре на подносе Саломее преподносится голова Иоанна Крестителя.

Евангелисты не называют имени дочери Иродиады. Имя Саломеи известно нам по работе Иосифа Флавия «Иудейские древности».

В 1900-х годах художников привлекает не евангельский сюжет, а трагедия Оскара Уайльда «Саломея» и именно его героиня.

На армянский язык пьесу Уайльда перевел поэт Ваан Терьян. На армянской сцене роль Саломеи исполнила актриса Екатерина Дурян-Арменян.

В 1907 году Вардгес Суренянц создает свою Саломею, проникая в уайльдовскую философию.

В отличие от евангельского сюжета, в трагедии Оскара Уайльда Иоанн Креститель был казнен из-за мести, чинимой самой Саломеей. Согласно его сюжету, Саломея влюбляется в Иоанна Крестителя — в пьесе он назван Иоканаан. Отвергнутая им, она замышляет месть. На картине Суренянца изображена именно такая Саломея — отвергнутая и уязвленная женщина.

Уайльд в своей пьесе проводит параллель между луной и Саломеей, отождествляя ее с этим небесным светилом.

«Паж Иродиады. Посмотри на луну. Странный вид у луны. Она как женщина, встающая из могилы. Она похожа на мертвую женщину. Можно подумать — она ищет мертвых.

Молодой сириец. Очень странный вид у нее. Она похожа на маленькую царевну в желтом покрывале, ноги которой из серебра. Она похожа на царевну, у которой ноги, как две белые голубки. Можно подумать — она танцует».

Цветовое решение картины, можно допустить, было продиктовано Суренянцу этим символическим сравнением Уайльда. Он изобразил Саломею у богато украшенной двери. Она смотрит свысока, что подчеркивает ее чувство гордости.

На полотнах других художников Саломея чаще всего изображена с головой Иоанна Крестителя. У Суренянца этого нет. Она, в своей властной красоте, изображена в момент противоборства чувств — между любовью и смертью.

Ամանորն Ավստրիայում

Ամանորն Ավստրիայում տոն: Այն նշվում է դեկտեմբերի 31-ի գիշերվանից մինչև հունվարի 1-ը։ Տոնը Ավստրիայում առաջին անգամ նշվել է 1961 թվականին Ինոկենտիա III Պապի հրամանով։

Նոր տարին Ավստրիայում կոչվում է Սուրբ Սիլվեստրի օր: Այդ սրբի պատվին ավստրիացիները պատրաստում են դարչինով, շաքարավազով և կարմիր գինիով փունջ։ Կեսգիշերին հնչեցնում են շեփորներ և ամբողջ աշխարհին հայտնում, որ սկսվել է Նոր Տարին, իսկ տոնական հրավառության ձայներով վտարում են հին տարվա չար ոգիներին։

Ավստրիացիների ամանորյա գլխավոր ճաշատեսակը կաթնակեր խոզուկն է, որը նոր տարվա հաջողության խորհրդանիշն է։ Որպեսզի հաջողությունը ուղեկցի ամբողջ տարին պետք է այդ ճաշատեսակից գոնե մեկ կտոր ճաշակել։ Սեղանը զարդարում են մարցիպանից, շոկոլադից և խմորից պատրաստված խոզուկներով։ «Երջանիկ ճաշատեսակներից» մեկն էլ կանաչ ոլոռն է։

Տոնական ժամանցի ձևերից մեկը հալած կապարով գուշակությունն է։ Կապարը հալեցնում, լցնում են սառը ջրի մեջ և ըստ այն տեսքի, որ ինքն ընդունում է, գուշակում են, թե ինչ է սպասվում տվյալ մարդուն նոր տարվա ընթացքում։ Վատ նախանշաններ են 13 թիվը և տարիքով կնոջ կերպարը։ Իսկ արևը և սուրծայր գլխարկը խորհրդանշում են ընտանիքի առողջությունն ու հարստությունը։

Իսկ ինչպես պատկերացնել Ավստրիան առանց երաժշտության և պարահանդեսի: Տարիներ շարունակ դեկտեմբերի 31-ին և հունվարի 1-ին Վիեննական օպերայում բեմադրվում է Յոհան Շտրաուսի «Չղջիկ» օպերան։

Հունվարի 1-ի առավոտյան երեխաները շրջում են տներով, երգում և դրա փոխարեն ստանում են նվերներ՝ քաղցրավենիքի տեսքով։ Մարդիկ իրար նվիրում են փոքրիկ շոկոլադե կամ մարցիպանե հուշանվերներ՝ խոզուկների և ոսկե դրամների տեսքով։

Это слайд-шоу требует JavaScript.