Մերոնք

Իմ պապիկի հորեղբայրը մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին:

Գրում եմ պապիկիս պատմածներից.

Աշոտ Հակոբյանը ծնվել է 1920թ.-ին: Ընտանիքում եղել է ամենափոքրը և չի տեսել ո՛չ մորը ո՛չ հորը: Նրան մեծացրել են իր քույրերը: Տասնութ տարեկանում արդեն զորակոչվել է: Մասնակցել է Ռումինիայի պատերազմում, ինչի ժամանակ շատ ծանր օրեր է ունեցել, Ավստրիայում ևս: Նրան Գերմանիայի Էրֆրուտ քաղաքում գերի էին վերցրել, իսկ այնտեղի գերիներին ծեծում, տանջում ու սպանում էին: Պատերազմի գնալիս իմացել են, որ պիտի զոհվեն, բայց երգելով են գնացել: Շատ տանջանքներից հետո, այնուամենայնիվ կարողացել է տուն վերադառնալ: Դաժան կյանք է ունեցել, տղան մահացել է ավիավթարում, իսկ կինը՝ հիվանդության պատճառով: Ապրել է 96 տարի, ինչի ընթացքում նրա բոլոր հարազատները մահացել էին, բայց Աշոտը դեռ ողջ էր: Պատերազմից հետո ՌԴ-ի նախագահ Պուտինը բոլոր ողջ մնացած մասնակիցներին մեդալներ, գումար, տուն , բարձր թոշակ և այլն:

 

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s