Նարինե Աբգարյանի պատմվածքները

Անթառամները

Ինչպես ես հասկացա պատմվածքում մի Նանի անունով ծոր կին կար, ով արդեն վաղուց էր կուրացել ու մոռացել ամենը: Դա տեղի էր ունեցել այն ժամանակ, երբ Անթառամը պետք է քաղաք գնար, բայց չհասավ: Իսկ հետո ոչ Անթառամին գտան, ոչ էլ գորգը: Նրանից միայն ջուլհակի դազգահն էր մնացել, ինչն էլ իր հետ տարավ Լուսինեն: Անկեղծ ասած պատմվածքում խորը իմաստ չկարողացա գտնել, քանի որ նույնիսկ լիարժեք չեմ հասկացել, չնայած որ կարդացել եմ մի քանի անգամ: Բայց ինչ իմաստ էլ, որ այն տանի, հաստատ տխուր է լինելու:

Մարիամը

Չեմ կարող ասել, թե ինչու, բայց ինձ այս պատմվածքը դուր եկավ: Թե՛ Մարիամի պահվածքը, հույզերը, խոհեմությունը ու իմաստությունը թե՛ պատմվածքի իմաստը: Շատ գրավեցին հատկապես վերջին տողերը. «ինչքան էլ հոգիդ ցավի ու ինչքան էլ սրտիցդ արցունք կաթի, զուլալ պահիր աշխարհի այն պատառը, որը քեզ է վստահված: Ախր նրա փրկության համար դու այլ բան չես էլ կարող անել»: Ըստ իս սա դեռ երկար մտածելու տեղիք է տալիս: Մարիամը գնահատելով ու ջանասիրությամբ էր պահում իրեն վստահված մի փոքր հատվածը, ու այդ ամենից, իրոք որ, պետք է օրինակ վերցնենք:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s